Odkrywcą egipskich hieroglifów był Jean Francois Champollopn, który urodził sie 23. grudnia 1790 roku. Był wyjątkowo utalentowany i już w szkole w Grenoble zwrócił na siebie uwagę. W wieku jedenastu lat biegle władał łaciną i greką oraz zaczął uczyć się hebrajskiego. W 1801 roku matematyk i fizyk Jan Baptista Fourier, jeden z członków komisji egipskiej, zwrócił uwagę na jedenastoletniego ucznia zwanego przez kolegów „Egipcjaninen“. Zaprosił go do swojego domu i pokazał kolekcję przywiezionych z Egiptu zabytków. W trzynastym roku życia Champollion władał biegle, oprócz wymienionych już, językami arabskim, syryjskim, chaldejskim, koptyjskim, starochińskim i sanskrytem. Sława genialnego lingwisty dotarła wkrótce do Paryża. Champollion , ucząc się języków wschodnich , pragnął poznać psychologię i mentalność ludzi wschodu, a tym samym zbliżyć się do sposobu myślenia samych Egipcjan. W wieku siedemnastu lat został mianowany członkiem akademii w Grenoble, w której studiował.
W 1822 roku zabrał się za rozszyfrowywanie „kamienia z Rosette”. Już wtedy wiedziano, że pismo egipskie przeszło trzy fazy rozwoju, uwidocznione w trzech odmiennych typach graficznych. W najdawniejszych dziejach Egipcjanie używali hieroglifów, to jest znaków przedstawiających realistyczne rysunki istot żywych i przedmiotów martwych. Po pewnym czasie uproszczono znaki, redukując je do najniezbędniejszych konturów. Było to pismo hieratyczne, stosowane przeważnie przez kapłanów egipskich w napisach świątynnych i na grobowcach. W ostatnim okresie rozwoju pojawiło się pismo demotyczne, czyli ludowe; była to kursywa sprowadzona do kresek, łuków i kółek.
Champollion odkrył, że pismo egipskie zbudowane jest z elementów dźwiękowych, a nie pojęciowych.
Napis grecki na „kamieniu z Rosette” zawierał imiona Ptolemeusza i Kleopatry. Egipcjanie oprawiali imiona królów w owalne ramki, czyli w Kartusze. Champollion stał się wkrótce we Francji autorytetem naukowym. Jednak tuż po jego śmierci w 1832 roku uznano jego odkrycia naukowe za cos nienormalnego. Autorytet przywrócono mu dopiero po 64 latach.
Champollion po powrocie z Egiptu napisał: „Przeszedłem Egipt krok za krokiem i zatrzymywałem się wszędzie, gdzie czas pozostawił jakieś ślady. Każda pamiątka została poddana szczegółowej ocenie; skopiowałem wszelkie napisy, które mogły rzucić światło na przeszłość narodu. Materiały, które zebrałem, przeszły moje najśmielsze oczekiwania. Moje notatki zawierają drogocenne informacje i jestem przekonany, że historia Egiptu, jego religia i sztuka, staną się nam znane i będą odpowiednio ocenione włącznie z odczytaniem rysunków, które były wynikiem moich podróży.”
Dzieje starodawnego Egiptu pozostałyby do dzisiaj w większości tajemnicą, gdyby nie odkrycie hieroglifów przez Champolliona.